Gintama is al geruime tijd terug te vinden in Shonen Jump, maar het einde is in zicht. Dit is nadat schrijver Hideaki Sorachi grapte dat de serie zo lang doorgegaan is omdat hij geen idee had hoe hij het af moest sluiten. Het is niet alleen de manga welke zal eindigen, de anime versie loopt niet ver achter op de manga, en is momenteel bezig aan zijn laatste seizoen. Ik zal behoorlijk verdrietig zijn als Gintama eindelijk stopt, want er is geen serie die ermee te vergelijken is.
Voor degenen die het nog niet weten, Gintama is een show die Yoruzora Gin-Chan (Klusjes Gin-Chan), een trio van buitenbeentjes, volgt terwijl ze klusjes opknappen. Hoewel de klusjes allemaal erg simpel zijn hebben ze een gekke of zelfs komische wending. Hoewel de serie vooral gebasseerd is op het concept van een verhaal per aflevering is er een duidelijke verhaallijn die Gintoki Sakata’s verleden (en soms zijsporen van andere karakters) volgt, en zo nu en dan een epische vechtscène bevat. Ik ben vergeten te vermelden dat de serie zich afspeelt in de Edo periode, maar dat er een invasie van aliens is geweest. In deze vertelling is het verbod op zwaarden het gevolg van de nederlaag van de samurai tegen de Amanto (de aliens) in de Amanto Oorlog. Dit betekent ook dat de ontwikkeling van technologie versneld is, waardoor er moderne technologie beschikbaar is in de Edo periode. Een noemenswaardig feitje is dat de serie karakters bevat die gebasseerd zijn op de Shinsengumi (een politie eenheid in de Edo periode) welke functioneren als het reguliere korps in Gintama.
Ondanks dat het een Shonen Jump serie is, is het een vreemde eend in de bijt tegenover de andere Jump series. Het is hoofdzakelijk een komedie, gevuld met parodieën van andere anime en popcultuur (inclusief The Walking Dead). De komedie ziet er grappig uit, maar is zeer slim geschreven. Ik zou zeggen dat het behoorlijk scherpe slagzinnen heeft, zeker met alle doorbrekingen van de vierde muur (die praktisch niet eens aanwezig is). Om het gewoonweg een komedie serie te noemen zou een understatement zijn. Hoewel het grootste gedeelte van de aflevering op zichzelf staan is er een grote verhaallijn (waar de laatste anime serie zich vooral op aan probeert te passen). De meeste series zijn niet in staat om de juiste balans tussen komedie en serieuze verhaallijn te vinden, maar Gintama is in staat geweest om beiden te bereiken. Elk karakter is zeer goed geschreven, evenals de thema’s van de serieuze verhalen. Het is een van de weinige series die je kan laten huilen van het lachen, of huilen door de overweldigende emoties. Wat eigenlijk bizar is als je je indenkt dat de schrijfstijl van Sorachi vooral uit de losse pols komt. Ik bedoel, hij gaf toe dat een karakter bleef leven omdat hij gewend was geraakt om hem te tekenen…
Voor mij persoonlijk is dit niet het enige wat deze show tot het totaalplaatje maakt. De stemacteurs doen het geweldig, en iedere seiyū heeft zijn of haar karakters volledig eigen gemaakt. Hun energieke opvoering voegt emotie aan de serie toe, of het nou vrolijk of verdrietig is. Dit wordt alleen maar bevestigd door een uitspraak van de stemacteur voor Shinpachi Shimura, hij zei namelijk dat het voelt alsof hij en Shinpachi dezelfde persoon zijn. Dit is geen verrassing, gezien de lengte van de show en het feit dat er maar een handjevol shows zijn waarvan de stemacteurs zo’n diepe connectie met hun karakters hebben.
Alsof ik de series niet nog maar aan kon prijzen, is de muziek geweldig! Het is de enige serie waarvan ik ieder openings- en eindigingsnummer (waaronder DOES, SPYAIR, Negoto en vele anderen) leuk vond. Daarbij heeft Audio Highs een geweldige soundtrack geleverd. Deze is uniek aangezien de meeste Shonen Jump series voor een vooral rock en metal-focus gaan, maar Gintama heeft een jazz-achtige invloed. Dit gaat prima samen met de komische aard van de show, met hier en daar een rock-achtig tintje dat even de kop op steekt. Het zal je vast niet als een verrassing komen dat ik de soundtrack en de compilatie albums van zowel de openings- als eindigingsnummers gekocht heb toen ik de laatste keer in Japan was!
Het is niet te ontkennen dat Gintama meer succes heeft in Japan dan in het westen. Dit heeft waarschijnlijk te maken met de Japanse cultuur, vooral in anime, maar dit is niet iets om je af te schrikken. Ik zal niet ontkennen dat dit geen serie is voor iemand die net in de wereld van anime gerold is, maar meer iets voor de anime veteraan. De lengte van de show is een bevestiging van z’n succes.
Nog een grappig feitje: de tweede anime film was bedoeld om de anime serie af te sluiten, maar het bracht zoveel geld op dat ze de anime serie teruggebracht hebben (een grapje aan het begin van seizoen 3)! Er was ook een hele succesvolle live-action film en een volledige video game. Helaas is de beschikbaarheid in het westen een stuk minder, aangezien de serie alleen op Crunchyroll terug te vinden is. Maar misschien brengt het groeiende succes hier in de toekomst verandering in!
Het is wel duidelijk dat het een hele speciale show is die geen gelijkenis kent. Ik zou zeggen dat je je niet moet laten afschrikken door de lengte van de serie (deze week worden hoofdstuk 676 van de manga en aflevering 353 van de anime beschikbaar), maar het is absoluut geen straf om vanaf het begin te starten met kijken aangezien elke aflevering je honger naar meer voedt. Er zal zeker een gat ontstaan in het Shonen Jump Magazine wanneer de serie eindelijk eindigt, maar hopelijk wordt deze leegte opgevuld met een nieuwe geweldige serie. Als je Gintama nog niet gezien hebt, mis het dan niet voordat het officieël eindigt… Voorgoed deze keer!
