The Songbards, een jonge rockband uit Kobe, in maart bestaat de band 2 jaar, laat zich inspireren door de Engelse rockband The Beatles. Het is ook niet voor niets dat deze band uit was genodigd voor een optreden tijdens het Beatles festival International Beatle Week afgelopen augustus, de band geeft inderdaad dit gevoel mee met de liedjes die zij spelen. Het viertal, bestaande uit gitaristen Yuji Matsubara, Kouhei Ueno, bassist Atsushi Shibata en drummer Yoshihide Iwata, bracht in oktober The Places uit, het tweede mini-album van de band. Het opvallende van deze jonge band? Ze zingen allemaal mee in de liedjes.
Inner Lights is een van de tracks die te vinden is op dit mini-album en is een lief liefdesliedje waarbij de meerstemmigheid van de band een groot hoogtepunt is. Het zorgt ervoor dat je meeknikt met het liedje, terwijl je het een fris lentewindje over je heen krijgt. Inner Lights is makkelijk te verteren waardoor het misschien niet voldoende is om het maar een keer te beluisteren, want het tovert een glimlach op je gezicht.
De muziekvideo maakt het liedje alleen maar beter dan het al is, doordat het de lyrics verbindt, waaronder het uitkijken vanuit de rijdende trein. Het begint en eindigt in de trein met Kouhei die naar muziek luistert. Uiteindelijk kom je terecht in een duistere woonkamer waar Kouhei gitaar speelt en zingt, terwijl hij de lyrics opschrijft van het liedje. Dit neemt hij mee naar de andere bandleden waarbij hij het deelt. Ondertussen zien je de omgeving aan je voorbij gaan via een fotolijstje, beeldscherm of op de laptop. Ondertussen vordert het proces in het produceren van het liedje, want uiteindelijk eindigt Yuji bij drummer Yoshihide die de vormgeving laat zien van het mini-album. Het eindigt in een andere donkere kamer waar Kouhei zijn gitaar speelt, terwijl hij naar buiten kijkt. Het beeld die je vanuit een trein kunt zien gaat aan hem voorbij terwijl hij het liedje zingt. Op dit moment komt ook de samenzang weer naar voren, wat het liedje erg sterk maakt. Wanneer het licht aangaat zie je alle bandleden samen het liedje spelen. De video lijkt in een keer gefilmd te zijn door middel van een tracking shot, waarbij de keuze is gemaakt dat de camera de muzikanten volgt. De camera maakt vloeiende bewegingen en draait regelmatig zodat bepaalde delen van de kamers even onzichtbaar zijn. Er kan dan opeens een muzikant tevoorschijn kan komen wanneer de camera een ander deel van de ruimte laat zien. Het resultaat is een rustige video waarbij het publiek een kijkje kon nemen in het proces van het maken van muziek.
Score: 80/100
