Gevormd in het midden van de globale pandemie, is het waarschijnlijk geen verrassing dat Minato’s BLOOD PICK ME ging voor een onmiskenbaar shoegaze/alternatief geluid Ondanks het feit dat ze beïnvloed zijn door iconen uit de jaren ’90 zoals Sonic Youth en Nirvana, hebben de vijf bandleden van BLOOD PICK ME een debuutalbum gemaakt naar hun eigen stijl en UNNORMAL is een plaat die perfect aansluit bij deze roerige tijden, maar het heeft ook een tijdloze kwaliteit die nog vele jaren fris zal klinken.
UNNORMAL opent met een elektronische puls, een androïde hartslag en begint nogal verontrustend met het majestueuze titelnummer en wikkelt de luisteraar al snel in een bal van vervormde klanken. Goed gebruik makend van muzikaal dynamiek, plaatst dit nummer (en eigenlijk het hele album) luide secties tegenover stille, en dichte muren van vervorming tegenover enorme witte ruimtes, waarbij elk als een folie fungeert om het andere te benadrukken en te versterken, en het effect is alsof je een spiegelzaal binnenstapt met geluid dat in alle richtingen gebroken is. Daarbinnen bestaat de zang, vaag en spookachtig, ze lijkt uit een andere dimensie te komen en baant zich een weg door het ijzige, glaciale geluid als een verloren ziel op zoek naar een thuis.
Het mooie van BLOOD PICK ME up is dat de band een constant evoluerend entiteit is, en NEO SUICIDE neemt een meer gespierde houding aan. Er word hier meer nadruk gelegd op de gitaar; opgefokt en gevaarlijk, snijd het door de lucht als een elektrische stroom, knetterend en sprankelend en heet om aan te raken. Toch is er altijd een focus op melodie en nemen nummers zoals BEAT en IN SECRET ons mee in hun warme omhelzing. Waarbij vooral de laatstgenoemde door het gebruik van een pakkende elektrobeat moeilijk is te weerstaan. De mannelijke en vrouwelijke vocalen werken goed samen, soms staan ze haaks op elkaar, dan weer vwerweven, mmaar altijd herpositionerend voor de luisteraar en dwingen ze ons te herwaarderen wat we horen.
De band heeft een dualiteit die betekent dat ze tegelijkertijd je hart en je hoofd aanvallen; dit is muziek die ervoor zorgt dat je je lichaam wilt bewegen (zoals alle goede rockmuziek zou moeten doen), toch is er een element dat diep in je ziel doordringt. nadat het ons met een zacht gesproken mantra in slaap heeft gesust, schrikken we plotseling uit onze dromen door een laaiende gitaarbuste die opzienbarend en verbluffend is. Dit is een album dat je volledige aandacht opeist, dit zet je niet op als achtergrondmuziek; terwijl het soms omringt word met duisternis (zoals op de trapsgewijze Apoptosis) is UNNORMAL een plaat die je volledige aandacht eist en niet méér dan op de kronkelende LOST CONTROL, een geëlektriseerde afsluiter die ervoor zorgt dat BLOOD PICK ME niet snel zal worden vergeten.
Sfeervol en meeslepend, BLOOD PICK ME heeft een uniek geluid gecreëerd waarmee ze grenzen en culturen kunnen overstijgen en hun debuutalbum UNNORMAL zou ze wel eens de welverdiende wereldwijde erkenning kunnen opleveren.
Tracklist:
1. UNNORMAL
2. NEO SUICIDE
3. PEOPLE
4. BEAT
5. IN SECRET
6. All I Need
7. Kiss Of Heaven
8. Apoptosis
9. LOST CONTROL
Het album is beschikbaar op de grote streamingdiensten, zoals Spotify , Apple Music en iTunes, maar is ook verkrijgbaar via Bandcamp.
