Hoewel FUKURO pas in 2021 is opgericht, is het goed om te zien dat deze jonge onafhankelijke band uit Japan zo populair is. Het lijkt erop dat de show van vanavond bijna uitverkocht is. De VIP tickets voor vanavond waren erg in trek, en daarom zijn ze een beetje laat om de reguliere kaarthouders toe te laten tot de venue. Er is echter nog een uur tot showtime, en het enthousiasme binnen stijgt alleen maar om me heen. Het doet me denken aan de Beatlemania van destijds. Luide kreten zijn te horen als telefoons hoog in de lucht gehouden worden met foto’s van de bandleden, samenkomend in een lucht waarin de spanning te snijden is, maar deze lijkt langzaam te zakken naar een tergelijk langzaam kruipende klok terwijl we wachten tot de band op het podium verschijnt.
FUKURO in The Underworld, Londen op 15.07.25 | Fotografie door JJ Grant (wonderlens)
Zoals je zou verwachten wanneer de band op het podium verschijnt, alle leden individueel opkomend, zijn de kreten van het publiek zo luid als een storm op de oceaan en lijken ze de instrumenten zelfs te overstemmen. Als het FUKURO aantast, dan is het niet aan ze te zien terwijl ze als professionals beginnen met hun show. Muzikaal gesproken doet FUKURO me denken aan The Doors (alleen heeft FUKURO de bas ingewisseld voor een gitaar), aangezien ze beiden rockmuziek met een jazzy sound spelen. Keyboardspeler Daisuke doet me denken aan Ray Manzarek van The Doors met zijn etherische passages die noten in de lucht laten dansen alsof het ondeugende geesten zijn. Drummer Lotto heeft ook een jazz invloed, maar een los-vaste stijl die hem the King Of Cool maakt, zoals Frank Sinatra… alleen dan op de drums. De basgitaar is vaak diep weggestopt in de mix als het om rock muziek gaat, omdat het gezien wordt als een aanvullend instrument, een beetje om de tijd (in dit geval ‘het ritme’) bij te houden (en ja, de meermalige genoemde Doors deelden daarom echt uit met een bassist). Desondanks speelt Yutara zijn bas alsof het een leadgitaar is in een volledige gedaanteverwisseling waarin hij het ritme en de timing dicteert. Het resultaat is een strakke band die tracks zoals Neko en “Seppun” in scherpgeslepen pijlen omzet, resulterend in nummers die altijd een bullseye zijn, waardoor de opwinding in de zaal hysterische vormen aanneemt.
Als een old school metalfan was ik altijd gek op bands die een sterk visueel element hadden; Alice Cooper, Kiss, en zelfs black metal bands zoals Darkthrone. Als het goed gepresenteerd wordt kan het echt een andere dimensie aan een band toevoegen. Natuurlijk, er zijn altijd bands geweest zoals Mötley Crüe – wie hun stijl gebruikten om hun gebrek aan vulling aan te spekken, maar ik ben blij dat ik kan zeggen dat FUKURO in de eerste variant van dit voorbeeld horen. Met zanger Yoshiatsu die eruit ziet als een evil versie van The Joker (van Batman) en de band gehuld in zwarte kleding met matchende vesten lijkt FUKURO net een vreemd uitziende loungeband die in een spookhuis optreedt (denk aan het Overlook Hotel in The Shining). Desondanks, als het op de muziek aankomt is FUKURO all business en leveren ze een set die barst van de energie. Yoshiatsu is de essentie van een frontman; zijn stem draait zich niet alleen in allerlei bochten, maar zijn lichaam draait zich ook in onmogelijke standen waardoor het lijkt alsof hij bezeten is door een kwade geest. Het duistere imago van de band schrikt de vrouwelijke fans ook niet af, in tegendeel, het lijkt wel als een afrodisiacum te werken gezien degenen die vooraan tegen het podium gedrukt staan duidelijk geëmotioneerd zijn en tranen in hun ogen hebben omdat ze zo dicht bij hun helden staan.
Er is een korte pauze in de actie van de setlist als ieder bandlid een korte MC krijgt om zichzelf voor te stellen aan het publiek, maar het is grotendeels een rockshow waar de nummers je hard om te oren vliegen. Helaas met gevolg dat de set veel te snel tot een einde komt, maar niet voordat de band drie welverdiende encores heeft gespeeld. Daarna nog even poseren voor de verplichte foto met het publiek en natuurlijk het applaus in ontvangst nemen. Als we The Underworld verlaten en weer in de felle lichten van de stad terechtkomen blijven we achter met het gevoel dat we inderdaad iets heel speciaals gezien hebben.
FUKURO in The Underworld, Londen op 15.07.25 | Fotografie door JJ Grant (wonderlens)
Fotografie: JJ Grant (wonderlens)
Hartelijk dank: Killing Daze
