BABYMETAL: Een terugkeer naar Brixton, een terugkeer naar vorm!

2018 was een onstuimig jaar voor BABYMETAL en hun fans, met het tragische verlies van gitarist Mikio Fujioka en het onverklaarde absentie van YUIMETAL en haar volledig daaropvolgende ‘pensionering’ van de groep. Deze evenementen verergerden met een drastische verandering in de muziekstijl en de podiumopstelling en heeft vele fans, inclusief mijzelf, erg ongerust gemaakt over de toekomst van de band. Voor velen, zag 2019 er uit als een ‘maak het of kraak het’ jaar.

Komend in de eerste shows van het jaar deze juni in Yokohama, Japan, bleek de meest voorkomende vraag die op ieders lippen hing, “hoeveel meiden?”, “gaan ze voor een vervanging voor YUIMETAL?”, “zullen ze roulerende back-up dansers hebben?”. Deze vraag was beantwoord door de Fox God aan het begin van elke show, BABYMETAL zal nu bestaan uit SU-METAL, MOAMETAL en één van de drie dappere ‘wrekers’ die elke nacht gekozen zal worden door de Fox God. Twee van de drie ‘wrekers’ zijn sindsdien onthuld, het zijn Sayashi Riho (voorheen van Morning Musume) en Fujihira Kano (huidige voorzitter van de studentenraad van Sakura Gakuin). Het besluit om terug te keren als een trio van meiden op het podium bleek een wijze keuze te zijn van het BABYMETAL management zoals het een format was wat het meerderheid van de fans om had geroepen sinds het vertrek van YUIMETAL.

Na 2 arenashows in Yokohama en een debuut in Glastonbury, allemaal in 3 dagen tijd, was Brixton de eerste headline show in het Verenigd Koninkrijk sinds 2016 en een terugkeer naar dezelfde locatie waar ze 5 jaar eerder hadden gespeeld, toen ze langzaam maar zeker in het Vereningd Koninkrijk opgemerkt begonnen te worden. Er was enige bezorgdheid onder de fans over het intense schema dat de band volgde, maar Su en Moa zelf hebben sindsdien gezegd dat ze het onder zulke omstandigheden goed doen. Rond een uur ’s middags de dag voor het concert begonnen een paar hardcore fans buiten de zaal te wachten en tegen het begin van de avond kon je getuige zijn van wat begon te lijken op een kleine camping op de trappen van de O2 Academy. Tegen die tijd had iedereen in de rij net weer een fantastisch optreden van de band in Glastonbury meegemaakt en was het verwachtingsniveau het hoogste dat ze in meer dan een jaar hadden gehad. De enige bron van lichte schroom was welke ‘wreker’ die avond op het podium zou verschijnen. Na 20-30 uur in de rij te hebben gestaan voor sommige fans, was het het moment waarop ze hadden gewacht.

De eerste die deze avond het podium op ging, was Sleep Token. De band opereert onder een gelijkaardige premisse als die van BABYMETAL, het is een anoniem collectief van muzikanten die optreden in aanbidding van een godheid die bekend staat als “Sleep”. Hun vreemde, zachte, atmosferische stijl van metal bracht gemengde reacties van het publiek met zich mee, waarbij sommigen echt genoten van wat ze zagen terwijl anderen er niet echt zeker van waren wat ze er van moesten maken, een band die volgens mij misschien een tweede keer moet worden beluisterd.

Het tweede en laatste voorprogramma van de avond was Amaranthe, afkomstig uit Zweden, en wat een manier om het publiek op te warmen voor het hoofdevenement. Veel meer verwant aan BABYMETAL met aanstekelijke melodieuze metal en een geweldige frontvrouw die het publiek op gang weet te krijgen. Van begin tot eind hadden ze de menigte van begin tot eind gehypet en naar verluidt hebben ze die avond ook een paar nieuwe fans gekregen. Amaranthe zal Sabaton ondersteunen op hun aankomende Europese tour in 2020 en ik raad je ten zeerste aan om ze te bekijken.

BABYMETAL kwam rond 21:30 uur op het podium met een verwachte opener van Megitsune, een echte favoriet van de fans, en de dappere ‘wreker’ van vanavond zou Sayashi Riho zijn. Vanaf het begin was de sfeer alweer tot elf keer toe veranderd. Fans werden getrakteerd op bekende favorieten zoals Gimme Chocolate!, Karate en Road of Resistance, maar wat de mensen het meest intrigeerde was het vooruitzicht om de nieuwste single PA PA YA te horen, een samenwerking met de Thaise rapper F. hero en het verrassende nieuwe nummer van de Yokohama shows Shanti Shanti Shanti Shanti dat metal vermengt met Indiase geïnspireerde instrumenten en zang. Deze nummers vormen samen met Syncopation zeker de grootste klappers van de avond, die nog nooit eerder buiten Japan waren gespeeld en waarvan velen tot die avond dachten dat ze er nooit zouden komen. Ik weet zeker dat ik je niet veel kan vertellen over BABYMETAL’s muziekstijl die je nu nog niet kent, het is kawaii, het is metal, het is BABYMETAL. Voor degenen die het niet live hebben meegemaakt, is er niet echt iets waarmee je het kunt vergelijken, je moet het gewoon zelf ervaren, en je zult niet teleurgesteld zijn.

Het is veilig om te zeggen dat BABYMETAL echt terug is met een grote knal en we kunnen het komende jaar geweldige dingen van hen verwachten. Met de release van hun aankomende album Metal Galaxy gepland voor 11 oktober, een Amerikaanse tournee in 2019 en een Europese tour aangekondigd voor het begin van 2020 lijkt het erop dat team BABYMETAL zijn belofte van “big things” is nagekomen.

Fotografie door: Book