Editor’s Letter: Japan Expert

In een gesprek die ik laatst had ging het over de inhoud van mijn creatieve cv. Ik heb mijn cv zo benoemd nadat ik hem heb vormgegeven met mijn creativiteit, zodat het niet overkomt als een simpele tekst cv van twee bladzijdes. Mijn cv bevat bijvoorbeeld foto’s van mijn activiteiten die ik in mijn vrije tijd doe – de zogenoemde nevenbezigheden – en wat ik onder andere heb gedaan als communicatieadviseur.

Maar na dagen en uren keihard werken aan zo’n cv, zie je soms niet meer wat er eventueel beter kan of misschien verkeerd is geplaatst. Dan is het erg handig om je cv door te laten nemen door mensen die zich dagelijks bezighouden met sollicitaties en het adviseren over hoe een cv inhoudelijk eruit moet zien. En zo had ik een afspraak met twee gesprekspartners. Zij hadden een aantal verbeterpunten toegezegd en deze noteerde ik netjes in mijn notitieboekje.

Daarna ging het gesprek over Japan, en hoe het nu kwam dat mijn interesse daarin zo groot is. “Ze heeft vast een Japans vriendje gehad!”, zei een van de gesprekpartners. Ik corrigeerde haar direct door te vertellen dat daar nooit sprake van is geweest.

“Jij weet 10 keer meer over Japan dan ik, dus bij deze bestempel ik je als expert.”

Na mijn verhaal in het kort verteld te hebben over hoe mijn interesse in Japan zo groot is geworden, kwamen we terecht op het puntje of ik mijzelf nu expert noem of niet op het onderwerp Japan. Ik ontkende een expert te zijn in Japan. Meteen kwam er respons van één van mijn gesprekspartners: “Jij weet 10 keer meer over Japan dan ik, dus bij deze bestempel ik je als expert.” Ik keek haar aan en begon snel te denken. Ze heeft eigenlijk best wel gelijk!

Toch nam ik haar conclusie met een beetje tegenwerking aan. Ze vervolgde haar conclusie door advies te geven: “Noem een aantal punten van Japan waar je veel van af weet en probeer daarmee jezelf te promoten, zodat je uiteindelijk in het lijstje van RTL Late Night’s Humberto Tan komt te staan, mocht er iets gebeurd zijn in Japan. Dan kan hij je direct bellen om te vragen of je er iets over kan vertellen in het televisieprogramma.” Het kwam erop neer dat als je eenmaal in dat lijstje komt te staan, dat je het gemaakt hebt.

Ik begrijp het wel, mocht Humberto Tan of een andere presentator van een nieuwsprogramma je bellen omdat er iets is gebeurd in Japan wat aandacht nodig heeft op de Nederlandse televisie, dan ben je erkend als expert (van een bepaald onderwerp in connectie met Japan). En om eerlijk te zijn heeft dat ook wel iets.

Wat betreft de Japanse muziek durf ik mij nog steeds geen expert te noemen, ook al heb ik al een lezing mogen geven op een conventie (die mij als expert had bestempeld) en schrijf ik geregeld over diverse releases van Japanse muziek en organiseer ik hier en daar een concert in Nederland voor een Japanse muzikant of band. Of ik daarmee een expert ben op het vlak van Japanse muziek, dat durf ik niet te zeggen. Die bescheidenheid raak ik niet zo heel snel kwijt, want ik ben iemand die graag in de schoenen wil blijven lopen in plaats van ernaast. Dat is ook wel één van de redenen waarom ik zo huiverig ben om mijzelf Japan Expert te noemen.

Want wanneer ben je een expert? Dat is eigenlijk wanneer je jezelf zo benoemd. Het is niet dat iemand je gaat ridderen als expert van een bepaald onderwerp. En nadat je jezelf hebt gebombardeerd als expert, dan moet je die kennis wel gaan bijhouden. Dat lijkt mij ook wel een behoorlijke taak!

Nu doe ik dat haast automatisch, omdat ik een eigen site moet bij gaan houden, maar zelfs dat is al een behoorlijke klus! Dat heeft vooral te maken met het feit dat mijn interesse in Japan heel breed is. Ik vind de geschiedenis van Japan super interessant, en wil daar meer van weten, maar ook duik ik geregeld n de geschiedenis van de Japanse muziek. Daarnaast zit ik niet vast aan een bepaald muziekgenre, soms tot ongenoegen van sommige lezers die graag meer Visual Kei willen terugzien op de site, en ik kan behoorlijk genieten van vele anime- en mangaseries. Ik kan genieten van sommige Japanse gerechten, van Japanse curry tot aan takoyaki, maar ik faal nog steeds als ik AVO’s mascotte (=onigiri) in voedsel wil klaar maken. Waar ik nog graag in wil verbeteren is de Japanse taal, zodat ik ook met minder moeite bepaalde artikelen te lezen of video’s te volgen.

Maar als ik een expert wil worden, dan zou ik juist in een aantal onderwerpen in moeten specialiseren en daarmee verder gaan, zodat ik uiteindelijk ook echt erkend ga worden als ‘Fran, expert van Japan’.