Vanaf het begin dat de multi-instrumentalist Velladon onder zijn eigen naam muziek begon te produceren, heeft hij veel intrigerende geluidsbronnen uitgebracht, zonder zich te beperken tot één specifiek muziekgenre. Terwijl hij al een lange carrière in de muziek heeft, is Velladon pas sinds 16 mei 2019 actief als solomuzikant. Nu kan hij gezien worden als de schepper van sfeervolle soundscapes, waarbij hij zich omringt met andere creatieve zielen om nieuwe werken te produceren en informatie te delen die het fascinerende karakter van de muzikant laat zien.
Op dit moment werkt Velladon aan de volgende release(s), maar het lijkt erop dat hij al klaar is om iets anders te delen. Er is geen tijd om te luieren, niet als je Velladon bent. Tijd om met deze interessante muzikant te praten en laten we meer te weten komen over Velladon!
AVO Magazine: We weten dat je een multi-instrumentalist bent, van het spelen van de piano tot de gitaar en vele instrumenten daartussenin, het is interessant om te weten waar het allemaal voor jou is begonnen in de muziek. Wat was voor jou de aanleiding om in de muziekindustrie te gaan werken?
Velladon: Ik wilde de piano leren, maar ik ben geboren met de esthetische tragedie van het hebben van zwakke vingers… om uit te leggen: Dus mijn vingers breken, waardoor mijn bloed naar buiten kwam, wanneer ik de toetsen aanraakte, wat de reden was waarom ik niet kon worden opgeleid in de muziek. Toen ik een middelbare scholier werd, begon ik te componeren met gitaar- en gsm-ringtones.
Rond 2008 produceerde ik samen met de dichter Mizuki Misumi (Nakahara Chuya Award, Hagiwara Sakutaro Award, etc.), geïntroduceerd door de beroemde Japanse zanger Kazuki Tomokawa. Dit werd tentoongesteld in het Aomori Museum of Art samen met werken van Akihiro Miwa, Tadanori Yokoo en enkele beroemde kunstenaars. Na de tentoonstelling in het Terayama Shuji Theater Museum begon het idee van soloactiviteiten in mij vorm te krijgen. Uiteindelijk is het in 2019 van start gegaan.
Ik denk dat het maken en spelen van muziek net als alle andere kunstuitingen een explosie van levensenergie en een oncontroleerbare manifestatie van emoties moet zijn.
AVO Magazine: Wie is jouw grootste inspiratiebron?
Velladon: Toen ik een kind was, hield ik van klassieke muziek, videogamemuziek en muziek uit SFX-films en live-action TV-drama’s (Godzilla, Ultra man, Kamen Rider en andere maniakale series). Vooral de achtergrondmuziek van de games Castlevania en Actraiser heb ik op de cassettedeck opgenomen tijdens het spelen ervan. Ook luisterde ik enthousiast naar de muziek van Shunsuke Kikuchi en Akira Ifukube.
Maar ik hield niet van de meeste soorten muziek die in tv-programma’s en radioprogramma’s werden gespeeld toen ik op de middelbare school zat. Ik kon het helemaal niet accepteren. Daarna begon ik te luisteren naar Kurt Cobain en William Burroughs’ noise EP, Captain Beefhart, Django Reinhardt, APHEX TWIN en PIXIES… Ik realiseerde me de vrijheid, het plezier en de coolness van muziek.
AVO Magazine: Je bent vanaf 2019 actief als solomuzikant en met die officiële start heb je direct een volledig album afgeleverd, getiteld Forbidden Colors, dat veel lof oogstte. Hoe voelde het om alles zelf te doen en positieve reacties te krijgen op je eerste release?
Velladon: Tot vorig jaar was het mij verboden om mijn naam bekend te maken in verband met de werken die ik had gecomponeerd. Dit was omdat slechte mensen me wilden afschepen, dus ik ben in posities gehouden die geen verantwoordelijkheid met zich meebrachten. Ik moest mijn bekwaamheid onderschatten. Met Forbidden Colors kwam ik uit de mentale gevangenis van de onderschatting en merkte ik dat ik alles kan creëren!
AVO Magazine: Wat je van andere muzikanten zou verwachten, is dat ze de tijd nemen om de nieuwe release te promoten voordat ze aan een nieuwe cd werken. Maar al snel nadat je het eerste album hebt uitgebracht kwam je met nieuwe releases of zoals je ze noemt ‘elementen’ tussen de release van het tweede album, getiteld Wisdom Truth, eerder dit jaar. Waar haal je de inspiratie en motivatie vandaan om nieuwe muziek te blijven maken?
Velladon: Ik denk dat het maken en spelen van muziek net als alle andere kunstuitingen een explosie van levensenergie en een oncontroleerbare manifestatie van emoties moet zijn. Mijn motivatie is om de ontembare vechtlust te onthullen. Stop nooit!
AVO Magazine: Aangezien je in korte tijd veel tracks, EP’s en albums hebt uitgebracht, is het misschien overweldigend voor nieuwe luisteraars van Velladon. Hoe adviseer je nieuwe fans om door je muziek te navigeren?
Velladon: Als eerste wil ik dat de nieuwe fans luisteren naar Forbidden Colors. En daarna, als je een voorkeurt hebt voor
…pianoliederen, luister naar kiss xxxxxxxx (je vindt dit op Bandcamp) zou een goede volgende stap zijn.
…orkestrale strijkers en avant-garde elektronische muziek, dan denk ik dat het Universe album en de Love Letter cd-releases je tevreden zouden stellen.
…meer duisternis, dan zou de Timelessly en Calmly EP goed zijn. Jarboe (van SWANS) en Blixa Bargeld (van Einstürzende Neubauten) deden mee aan deze release.
En na dit alles, luister dan alsjeblieft naar de muziek van Wisdom Truth, mijn tweede album.
AVO Magazine: Kan je je creatieve proces in het maken van nieuwe muziek uitleggen? Hoe construeer je je muziek en maak je 1 of meer nummers op een dag?
Velladon: Nieuwe muziek speelt om verschillende redenen in mijn hoofd en meestal realiseer ik me dat. Bijvoorbeeld, als ik een mooi persoon in de stad zie, als ik een schattige hond ontmoet, als ik een boos persoon zie, als ik geraakt word door een prachtige film of gedicht, als ik een goede maaltijd heb, als ik een oude vriend ontmoet, als ik een oude nachtmerrie zie, en als ik die boze persoon niet kan vergeven….
Na dat besef ga ik de studio in met een stevig beeld en pak het eerste instrument op. “Ik zie, en het belangrijkste instrument van dit lied is de piano!” Nadat ik dat heb besloten, begin ik met het schrijven van muziek. Het is ook gebruikelijk voor mij dat als ik nieuwe instrumenten, gadgets en soorten apparatuur koop, ik nieuwe ideeën uit de klank kan vormen en liedjes kan gaan schrijven. In ieder geval is er geen verandering in het verder werken met het instrument of de computer en het onderdompelen in de toon en de harmonie. Ik maak elke dag liedjes.
AVO Magazine: Aangezien je je op verschillende manieren hebt uitgedrukt, zijn elementen uit black metal, industrial, noise, techno en meer terug te vinden in je muziek. Wat is de beste manier om de muziek die je als Velladon produceert te beschrijven? Kun je in een bepaalde box voor genres worden gezet of ben je liever de maker van unieke muziek die je moet ervaren zonder er bij na te denken?
Velladon: Dat is een hele goede vraag. Ik denk dat mijn muziek “Alternatief” is. (maar het is geen grunge, haha)
Ook waren enkele van de muziekgenres die je noemde, dat ik in de afgelopen 15 jaar gedwongen was om anoniem te maken. Ik heb wat muziek uitgebracht die doet denken aan mijn oude werken voor 2019, omdat ik mijn eigen parodie moest perfectioneren…Het is een belangrijk ritueel om zelf een einde te maken aan mijn oude zelf en niet meer gebonden te zijn aan het verleden. Ik kan deze zelfparodieën in een bepaald vakje voor genres zetten.
AVO Magazine: Naast je eigen soloproject waarbij je hebt samengewerkt met een lange lijst met vocalisten en andere gastmuzikanten, ben je ook actief in de band When met Kengo Matsumoto (THE NOVEMBERS) en Yui Kimijima. Maar je bent ook actief geweest met Cazqui’s Brutal Orchestra, werkte samen met Chuck Bettis, Mizuki Misumi en in tentoonstellingen, films en meer. Het is gemakkelijk om op te merken dat je een voorliefde hebt voor samenwerkingen, waar komt deze drang naar samenwerken vandaan?
Velladon: Misschien wil iedereen een noodlottige ontmoeting die alles zal veranderen. Sessies en samenwerkingen met verschillende muzikanten en kunstenaars stellen mij in staat om mijn eigen eindeloze mogelijkheden te ontdekken. De redenering is niet alles en onverwachte dingen kunnen uit de lucht komen vallen. Ik heb dit dramatische verhaal echt nodig. Door samen te werken met vrienden met een hoog kunstenaarschap werd mijn stofwisseling als kunstenaar gepromoot. Ze bestaan in mij als de matroesjka-poppen.
AVO Magazine: Hoe en wanneer zijn deze samenwerkingen begonnen?
Velladon: De meeste samenwerkingen begonnen op het moment dat ik de persoon in kwestie ontmoette. Het betekent dat het direct klikte. Daarbij, goede vriendschappen maken goede muziek.
AVO Magazine: Wie staat er nu hoog op je verlanglijstje voor een toekomstige samenwerking?
Velladon: Aphex Twin, AURORA en John Frusciante (van Red Hot Chili Peppers).
AVO Magazine: Je maakt al langer muziek dan je soloproject oud is, dus je hebt heel wat ervaring in de muziekindustrie. Wat is jouw favoriete en minst favoriete deel van dit soort werk? En waarom is dat?
Velladon: Ik zie veel mensen ontroerd en in vervoering raken door de producten van mijn verbeelding. Als ik niet in de muziekindustrie had gezeten, zou ik zo’n ervaring niet hebben gehad. Echter, de muziekindustrie blijft muzikanten vaak langzaam vermoorden en hun leven beschimpen. Het is als een muzikaal stoeltjesspel, ze nemen er gewoon alle eer voor op. Mijn trots laat het niet toe.
AVO Magazine: Nu worden we ons er steeds meer van bewust dat de COVID-19 pandemie momenteel veel mensen over de hele wereld treft. Deze gevolgen zijn op allerlei manieren voelbaar in alle sectoren van het leven, ook voor degenen die werkzaam zijn in de culturele sector, zoals muzikanten. Hoe is dit voor jou als muzikant en hoe ga je ermee om?
Velladon: We worden geconfronteerd met een herdefiniëring van de hele kunstindustrie, inclusief de muziek. Dit onderstreept een al lang bestaand probleem, maar in de huidige situatie hebben de economische stagnatie, de angst voor virussen en de daaruit voortvloeiende sociale en culturele omstandigheden de kunst versmald. Kunst en muziek mogen alleen nog maar bestaan als een product dat wordt verhandeld en verkocht. Om vooruit te komen moeten artiesten zich nu dus afvragen wat ze kritisch denken, wat ze maken en waarvoor ze zich uitdrukken. Elke muzikant moet compromisloos denken over het maken van muziek die loskomt van het businessmodel, dat naar mijn mening zuigt. We moeten allemaal de typebeats, de gewone akkoordprogressie en de goedkope melodieën weggooien. Mijn muziek is op zoek naar iemand die ontevreden is over deze decadente wereld. Het is een zeer trieste realiteit dat er alleen maar veel niet-originele kopieën zijn. De rage, de gril en de epidemie van die muzikale elementen bouwen misschien een cultuur of tijdperk op, maar ze vertegenwoordigen niet langer de muzikanten zelf. Iets anders dan zichzelf tot de kern van de expressie maken is synoniem met het opgeven van hun leven.
AVO Magazine: Bedoel je dat artiesten zich moeten afvragen en kritisch moeten nadenken waarom ze muziek maken?
Velladon: In de kwelling van het coronavirus, heroverwegen we verschillende dingen. Onze gedachten verdiepten zich en we begonnen na te denken over de relatie tussen de maatschappij en onszelf. De tentakels van de gedachten van de mensen zijn gegroeid tot waar we nooit eerder aan gedacht hebben. In zekere zin kan dit een katalysator zijn voor de menselijke evolutie. Aan de andere kant zijn er veel mensen waarvan hun gedachten zijn gaan kortsluiten en dieren zijn worden en het internet een heerser wordt. Zelfs als de mensheid het coronavirus in de toekomst overwint, mag de maatschappij zich niet terugtrekken…
En aangezien allerlei soorten kunst, waaronder muziek, in de voorhoede van de gevoelens en gedachten van de mensen staan, moeten artiesten een waardige houding aannemen zonder onze gedachten te stoppen. Naar mijn mening moeten artiesten niet onder de meerderheids- of consumptiecontrole staan. Vooral nu kunnen muzikanten bijna geen liveshows meer spelen, dus de redactie van Spotify playlists heeft de volledige controle over de toekomst van muzikanten. En de artiesten die onder die controle zijn, produceren massaal nummers die de redactie leuk vindt. Zo is het. Het introgedeelte is zo kort als 10 seconden of minder, en het refrein wordt binnen 50 seconden gezongen. De lengte van het liedje is minder dan 3 minuten. Ik zie dit als een slechte zaak. Dit is geen kunst, geen muziek. Dit is een nieuw soort sociaal pathologisch fenomeen zoals McDonald’s. Er is geen droom en hoop. Angstaanjagend genoeg zijn veel artiesten nu onbewust in deze staat omdat ze geld moeten verdienen onder deze pandemische situatie, een nachtmerrie. Daarom moeten kunstenaars zich afvragen wat ze nu doen.
AVO Magazine: Dus daarom moeten artiesten zich losmaken van het businessmodel en vrij worden?
Velladon: In het algemeen, wanneer mensen zich angstig voelen, gedragen ze zich op dezelfde manier als andere mensen. Ze houden en consumeren dezelfde dingen, dezelfde soort muziek. En in veel gevallen geeft de muziekbusiness zich er aan toe voor hen en worden ze zo conservatief als een blinde antiekhandelaar. Dit is het tegenovergestelde van de uitdrukking van kunst. Artiesten hoeven niet aan hun zakelijke spelletjes te beginnen. Muziek die de angsten van mensen doorbreekt is een explosie van extreme hitte en onverklaarbare energie. Lauwe, conservatieve muziek mag dan wel mensen in een soort van nepgeluk hullen, maar het zal geleidelijk aan gaan rotten. Vooral in Japan is er veel druk om zich te conformeren, dus mensen zeggen zelden hoe ze zich echt voelen en maken echte muziek, maar dat vind ik niet leuk.
AVO Magazine: Hoe blijf je gefocust op het maken van muziek met zoveel onzekerheid over de gehele wereld?
Velladon: Muzikanten moeten niet proberen om iemand te bevoordelen of tegen zichzelf te liegen. Vooral omdat het nu een vreselijke tijd is, wil ik luidkeels zeggen hoe bedrieglijk en betekenisloos de daad van muziek maken met een goedkope dienstbaarheidsgeest en gezond verstand is. Ik ga niet stoppen met het najagen van wat ik wil doen (uiteraard moet ik mijn beste fan zijn, haha), dus zelfs als ik de laatste ben, blijf ik muziek maken.
AVO Magazine: Op dit moment ben je bezig met een remix album waar muzikanten je muziek zullen remixen. Kun je ons iets vertellen over met wie je samenwerkt aan het album?
Velladon: Dat is topgeheim, haha.
AVO Magazine: Wat zijn de plannen voor jouw andere projecten?
Velladon: Ik zal een band vormen. Ja, een rockband.
AVO Magazine: Wat zijn de beste manieren om je soloproject en andere projecten te ondersteunen?
Velladon: De beste manier is…
1. Koop een CD op Bandcamp
2. Luister elke dag naar de nummers via Apple Music of Spotify (ook als je slaapt).
3. Aanbevelen aan vrienden (via sociale netwerkdienst, misschien)
haha
AVO Magazine: Tot slot, wil je nog iets te zeggen tegen de lezers van AVO Magazine?
Velladon: Een onbreekbaar hart maakt de pech goed. I luv u!
Veel dank aan Velladon voor zijn tijd en moeite om alle vragen voor dit zeer interessante interview te beantwoorden. Volg Velladon op Twitter en Facebook, krijg meer updates over zijn officiële website, koop zijn muziek op Bandcamp en toon hem jouw steun! Als je dit interview goed hebt bestudeerd, weet je waar je moet beginnen met luisteren. Laat ons weten welke release je het leukste vindt van Velladon.
