Net op het einde van de zomer van 2018 liet PLASTICZOOMS weten dat Tom Takanashi, gitarist en bandlid van de groep sinds 6 jaar, de band zal verlaten na een optreden op 2 november van hetzelfde jaar, tijdens een show die de titel DIE KÜSSE 12 draagt, en daarmee ook afscheid zal nemen van zijn muziekcarrière. Een schok voor fans, gezien de band al zeker een aantal jaren stabiel was met Sho Asakawa aan het front, Tom Takanashi op gitaar en Jun Yokoe op bass. In de ruim tien jaar dat PLASTICZOOMS actief is, heeft de band een behoorlijke staat van dienst opgebouwd in Japan, met nadruk op Tokyo.
Op de bewuste 2 november, een vrijdagavond, stroomde de intieme en sfeervolle zaal van Chelsea Hotel in Shibuya langzaam vol terwijl de klanken van jaren ’80 new wave de sfeer zette. Fans wachten met veel geduld op de start van de show, de laatste liveshow met Tom Takanashi, die zelfs ietsjes langer op zich liet wachten.
In plaats van direct van start te gaan met knallers van liedjes, gaat PLASTICZOOMS rustig van start met Time In The Cellar, Sleepwalker en Smoke Motion. Pas later weet de knallende tracks te komen zoals Veiled Eyes.
De band leek bewuste keuzes gemaakt te hebben door de poppy en post-punk songs bij elkaar te houden en dat zorgde ervoor dat de overgang naar andere genres duidelijk hoorbaar was. Knallers als KMKZ en Crack werden misschien wel gemist, maar zijn vaak genoeg hoorbaar geweest tijdens andere liveshows van de band. De keuzes voor de tracks in deze setlist werden zeer gewaardeerd door het publiek. Bij vele tracks kreeg Tom Takanashi de ruimte om zijn gitaar goed te laten horen tijdens de solo’s, waardoor je duidelijk het idee krijgt dat de setlist echt is afgestemd op de gitaarkunstenaar. PLASTICZOOMS laat weer zien waar ze goed in zijn. De volle zaal beaamt het door zich mee te laten nemen op het muzikale avontuur die de band voor hen in petto heeft. Maar vooral tijdens deze avond zetten de bandleden zich er voor de volle 150% in om er een goede show van te maken.
Tussen de liedjes door pakte de band kansen om te praten over de leuke tijden die ze hadden met Tom Takanashi. De band heeft zelfs een jaartje in Berlijn mogen vertoeven en daarmee diverse ervaringen opgedaan. Daarna zijn ze twee keer gaan touren door Europa. Deze herinneringen werden opgehaald tijdens de laatste liveshow met Tom Takanashi. Het zorgde voor een ontroerend tafereel, met een flinke vrolijke noot.
The Morning Sun is de track waar de show mee geëindigd wordt. Een mooie ballad die op het moment voor Sho Asakawa even te veel wordt. Terwijl Tom Takanashi duidelijk aanwezig is met zijn gitaarspel valt Sho stil om daarna weer sterk terug te komen in het lied. De emotie is duidelijk hoorbaar in de stem van Sho Asakawa. Aan het einde van het lied is een flink applaus hoorbaar vanuit het publiek. De band buigt met z’n allen naar het publiek toe en vertrekt van het podium om kort erna weer terug te komen voor een toegift.
Met M A S K E D is het einde van de show in zicht voor PLASTICZOOMS met ruim een uur op de teller. De fans lieten duidelijk weten aan de band dat ze nog niet klaar waren met de liveshow. PLASTICZOOMS gaf gehoor en zorgde voor nog een encore. Sho Asakawa liet weten dat dit eigenlijk niet in de planning stond en ging even kijken welk liedje er gespeeld kon gaan worden. Het werd een cover van Spandau Ballet. De snaren van Tom Takanashi’s gitaar worden nog flink aangehaald, voor de laatste keer, maar misschien niet helemaal de laatste keer gezien de muzikant uiteindelijk nogmaals het podium betrad een maand later tijdens een avond vol goede muziek met PLASTICZOOMS, THE NOVEMBERS and Lillies and Remains. We gaan zeker nog eens van Tom Takanashi horen, maar voor nu: bedankt voor de herinneringen, succes met de toekomstige ambities en tot ziens!
Setlist:
01. Time In The Cellar
02. Sleepwalker
03. Smoke Motion
04. Veiled Eyes
05. Quite Cleary
06. Liquid Crystal
07. U12
08. Breitenbach
09. Ice Pops
10. Illumination
11. Highway
12. Wire Tensioning Method
13. Minds
14. Frontal Attack
15. The Future
16. Night and Hurt
17. The Morning Sun
encore 1
M A S K E D
encore 2
To Cut A Long Story Short
