Birmingham stond ooit bekend als de “werkplaats van de wereld”; dankzij de technische expertise speelde de stad een voortrekkersrol in de Industri\u00eble Revolutie. Die tijd is allang voorbij, maar in een wijk van de stad die bekendstaat als Digbeth staan nog steeds de oude fabrieken: enorme, logge monsters van rode baksteen die getuigen van het verleden, en waarvan er vele zijn omgebouwd tot muziekpodia. Een mooi voorbeeld is The Night Owl, een ruimte waar de geschiedenis van elke steen afdruipt en die met zijn retro-interieur het perfecte decor vormt voor het concert van vanavond.<\/p>\n
un geluid is teruggebracht tot zijn puurste vorm, totdat er alleen nog een krachtig brouwsel overblijft. Het is een soort reductionisme waar de band zich mee bezighoudt, maar verwar hun aanpak niet met eenvoud; er zijn tal van knappe idee\u00ebn en hun hardrockgeluid swingt met een strakke maar losse jazzgevoeligheid. Drummer Adam Wakefield lijkt vastbesloten zijn drumstel aan de vloer vast te spijkeren, terwijl zangeres\/gitariste Kate Walton riffs afvuurt die vlijmscherp zijn en gehuld in een prachtige wolk van distortion. Net als bij hun geluid geven Liars At The Witch Trial de voorkeur aan een directe aanpak, waarbij ze het geklets tussen de nummers door achterwege laten om zoveel mogelijk nummers erin te proppen, en als hun nummers zo goed zijn als Darker Days (Again)<\/em>, waarom zou je dat dan niet doen?<\/p>\n The Crystal Teardrop is een kwintet dat inspiratie put uit de beelden en geluiden van de jaren zestig. Hun voorliefde voor The Kinks, The Byrds en Shocking Blue is onmiskenbaar van invloed op de sound (en de kleding!) van de band, en ze stralen een onmiskenbare \u2018Summer of Love\u2019-sfeer uit. Schrijf de band echter niet af als een of andere retro-act, want ze stralen een energie uit die hen stevig in het heden plaatst en ze bestormen het podium als een tornado die door de zaal raast. Het is een soort nerveuze energie die door hun aderen stroomt, waardoor de groep onrustig en hoekig overkomt en een levendig, door amfetamine aangewakkerd optreden neerzet. De bassist laat onmogelijk hoge verticale sprongen zien, terwijl de ritmegitarist\/zanger elke gram betekenis uit elk gezongen woord haalt. De andere zes-snarige gitarist van de band is een soort muzikale tovenaar, die een achterwaarts gemaskeerd geluid uit zijn gitaar haalt dat mooi aansluit bij het Hammond-achtige orgel, met als resultaat een psychedelische soep die op smaak is gebracht met garage en acidrock. Experimenteel mag The Crystal Teardrop dan wel zijn, ze verliezen nooit belangrijke zaken als echte nummers uit het oog en ze brengen een set vol rockknallers die sprankelen en bruisen en het publiek smachtend naar meer achterlaten.<\/p>\n Als er \u00e9\u00e9n ding is waar Japan echt goed in is, dan zijn het wel de vrouwelijke punk-\/rock-\u2019n-roll-trio\u2019s: Yellow Machinegun, Shonen Knife, TsuShiMaMiRe\u2026 de lijst lijkt eindeloos. Tokyo lijkt zelfs een behoorlijk vruchtbare bodem te zijn, aangezien het bands als de 5.6.7.8\u2019s en de headliners van vanavond, THE LET\u2019S GO\u2019s, heeft voortgebracht. THE LET\u2019S GO\u2019s, opgericht door gitariste\/zangeres COCO, hebben de gebruikelijke bezettingswisselingen ondergaan die een hardwerkende band teisteren, maar ze zijn nu in een stabiele periode beland met de nieuwe drummer Amechi Sparkle die de cirkel compleet maakt. Dit heeft geresulteerd in een aantal goed ontvangen liveoptredens en hun reputatie is hen vanavond vooruitgegaan, aangezien het nieuws over hun explosieve show Birmingham al lang voor hun optreden van vanavond had bereikt, met mensen die eerdere shows tijdens de tour hebben bijgewoond die lieten weten dat er een hete band onderweg was. Dit betekent dat de zaal bijna vol is terwijl we op de band wachten en zodra ze de trap afkomen en het podium betreden, worden ze verwelkomd met een enorm gejuich.<\/p>\n Hun recente studio-release, de uitsluitend digitaal verkrijgbare cover-EP Tracks For Lucks!-SWAMP BAG SESSIONS-<\/em>, geeft een goed beeld van de Europese invloeden van de band: The Who, The Clash en The Beatles. Voeg daar nog enkele Amerikaanse bands aan toe, zoals The Ramones, en als je dat allemaal bij elkaar gooit, krijg je een zeer ontvlambare mix die de live-ervaring van THE LET\u2019S GO vormt. Zodra de eerste noot wordt gespeeld (en dan bedoel ik echt de allereerste noot), verandert het publiek in een kolkende massa, alsof er een lucifer is aangestoken. Net als bij hun Japanse tegenhangers (Shonen Knife, 5.6.7.8.\u2019s) heeft de live-ervaring van THE LET\u2019S GO iets levensbevestigends. Het maakt niet uit welke kwalen of ellende je in de buitenwereld ook mogen kwellen, ze zijn allemaal vergeten zodra de band de stekker erin steekt en begint te spelen. Ze stralen van oor tot oor terwijl ze ons meenemen op een tour door hun discografie, waarbij ze diep graven om obscure fanfavorieten op te graven, maar ook toekomstige klassiekers inlassen, zoals hun nieuwste single, het door anime ge\u00efnspireerde Refrain<\/em> en de b-kant Timemachine<\/em> (ja, in ware punkstijl is deze uitgebracht op prachtig 7\u201d vinyl).<\/p>\n Britse fans hebben lang moeten wachten om THE LET\u2019S GO\u2019s in levenden lijve te zien, en vanavond is hun geduld ruimschoots beloond.<\/p>\n
\nTHE LET\u2019S GO\u2019s in The Night Owl, Birmingham op 26.09.2025 | Fotografie door JJ Grant (wonderlens)<\/h6>\n
\n
\n
![\n <\/a>\n](\"https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/The-Lets-Gos-2025-Birmingham-wonderlens03.jpg\"){kind=link}
![\n <\/a>\n](\"https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/The-Lets-Gos-2025-Birmingham-wonderlens02.jpg\"){kind=link}
![\n <\/a>\n](\"https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/The-Lets-Gos-2025-Birmingham-wonderlens11.jpg\"){kind=link}
![\n <\/a>\n <\/div>\n<\/div>\nTHE LET\u2019S GO\u2019s in The Night Owl, Birmingham op 26.09.2025 | Fotografie door JJ Grant (wonderlens)<\/h6>\n\nun geluid is teruggebracht tot zijn puurste vorm, totdat er alleen nog een krachtig brouwsel overblijft. Het is een soort reductionisme waar de band zich mee bezighoudt, maar verwar hun aanpak niet met eenvoud; er zijn tal van knappe idee\u00ebn en hun hardrockgeluid swingt met een strakke maar losse jazzgevoeligheid. Drummer Adam Wakefield lijkt vastbesloten zijn drumstel aan de vloer vast te spijkeren, terwijl zangeres\/gitariste Kate Walton riffs afvuurt die vlijmscherp zijn en gehuld in een prachtige wolk van distortion. Net als bij hun geluid geven Liars At The Witch Trial de voorkeur aan een directe aanpak, waarbij ze het geklets tussen de nummers door achterwege laten om zoveel mogelijk nummers erin te proppen, en als hun nummers zo goed zijn als Darker Days (Again)<\/em>, waarom zou je dat dan niet doen?<\/p>\nThe Crystal Teardrop is een kwintet dat inspiratie put uit de beelden en geluiden van de jaren zestig. Hun voorliefde voor The Kinks, The Byrds en Shocking Blue is onmiskenbaar van invloed op de sound (en de kleding!) van de band, en ze stralen een onmiskenbare \u2018Summer of Love\u2019-sfeer uit. Schrijf de band echter niet af als een of andere retro-act, want ze stralen een energie uit die hen stevig in het heden plaatst en ze bestormen het podium als een tornado die door de zaal raast. Het is een soort nerveuze energie die door hun aderen stroomt, waardoor de groep onrustig en hoekig overkomt en een levendig, door amfetamine aangewakkerd optreden neerzet. De bassist laat onmogelijk hoge verticale sprongen zien, terwijl de ritmegitarist\/zanger elke gram betekenis uit elk gezongen woord haalt. De andere zes-snarige gitarist van de band is een soort muzikale tovenaar, die een achterwaarts gemaskeerd geluid uit zijn gitaar haalt dat mooi aansluit bij het Hammond-achtige orgel, met als resultaat een psychedelische soep die op smaak is gebracht met garage en acidrock. Experimenteel mag The Crystal Teardrop dan wel zijn, ze verliezen nooit belangrijke zaken als echte nummers uit het oog en ze brengen een set vol rockknallers die sprankelen en bruisen en het publiek smachtend naar meer achterlaten.<\/p>\nAls er \u00e9\u00e9n ding is waar Japan echt goed in is, dan zijn het wel de vrouwelijke punk-\/rock-\u2019n-roll-trio\u2019s: Yellow Machinegun, Shonen Knife, TsuShiMaMiRe\u2026 de lijst lijkt eindeloos. Tokyo lijkt zelfs een behoorlijk vruchtbare bodem te zijn, aangezien het bands als de 5.6.7.8\u2019s en de headliners van vanavond, THE LET\u2019S GO\u2019s, heeft voortgebracht. THE LET\u2019S GO\u2019s, opgericht door gitariste\/zangeres COCO, hebben de gebruikelijke bezettingswisselingen ondergaan die een hardwerkende band teisteren, maar ze zijn nu in een stabiele periode beland met de nieuwe drummer Amechi Sparkle die de cirkel compleet maakt. Dit heeft geresulteerd in een aantal goed ontvangen liveoptredens en hun reputatie is hen vanavond vooruitgegaan, aangezien het nieuws over hun explosieve show Birmingham al lang voor hun optreden van vanavond had bereikt, met mensen die eerdere shows tijdens de tour hebben bijgewoond die lieten weten dat er een hete band onderweg was. Dit betekent dat de zaal bijna vol is terwijl we op de band wachten en zodra ze de trap afkomen en het podium betreden, worden ze verwelkomd met een enorm gejuich.<\/p>\n\n \n \n <\/a>\n <\/div>\n<\/div>\n \n \n <\/a>\n \n <\/a>\n \n <\/a>\n \n <\/a>\n \n <\/a>\n \n <\/a>\n <\/div>\n<\/div>\nTHE LET\u2019S GO\u2019s in The Night Owl, Birmingham op 26.09.2025 | Fotografie door JJ Grant (wonderlens)<\/h6>\n\nHun recente studio-release, de uitsluitend digitaal verkrijgbare cover-EP Tracks For Lucks!-SWAMP BAG SESSIONS-<\/em>, geeft een goed beeld van de Europese invloeden van de band: The Who, The Clash en The Beatles. Voeg daar nog enkele Amerikaanse bands aan toe, zoals The Ramones, en als je dat allemaal bij elkaar gooit, krijg je een zeer ontvlambare mix die de live-ervaring van THE LET\u2019S GO vormt. Zodra de eerste noot wordt gespeeld (en dan bedoel ik echt de allereerste noot), verandert het publiek in een kolkende massa, alsof er een lucifer is aangestoken. Net als bij hun Japanse tegenhangers (Shonen Knife, 5.6.7.8.\u2019s) heeft de live-ervaring van THE LET\u2019S GO iets levensbevestigends. Het maakt niet uit welke kwalen of ellende je in de buitenwereld ook mogen kwellen, ze zijn allemaal vergeten zodra de band de stekker erin steekt en begint te spelen. Ze stralen van oor tot oor terwijl ze ons meenemen op een tour door hun discografie, waarbij ze diep graven om obscure fanfavorieten op te graven, maar ook toekomstige klassiekers inlassen, zoals hun nieuwste single, het door anime ge\u00efnspireerde Refrain<\/em> en de b-kant Timemachine<\/em> (ja, in ware punkstijl is deze uitgebracht op prachtig 7\u201d vinyl).<\/p>\nBritse fans hebben lang moeten wachten om THE LET\u2019S GO\u2019s in levenden lijve te zien, en vanavond is hun geduld ruimschoots beloond.<\/p>\n\nFotografie: JJ Grant (wonderlens<\/a>)\nVeel dank aan Rockin’ Dogs<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Birmingham stond ooit bekend als de “werkplaats van de wereld”; dankzij de technische expertise speelde de stad een voortrekkersrol in de Industri\u00eble Revolutie. Die tijd is allang voorbij, maar in een wijk van de stad die bekendstaat als Digbeth staan nog steeds de oude fabrieken: enorme, logge monsters van rode baksteen die getuigen van het […]<\/p>\n","protected":false},"author":67,"featured_media":97350,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jnews-multi-image_gallery":[],"jnews_single_post":{"subtitle":"","format":"standard","override":[{"template":"2","parallax":"1","fullscreen":"1","layout":"right-sidebar","sidebar":"default-sidebar","second_sidebar":"default-sidebar","sticky_sidebar":"1","share_position":"floatbottom","share_float_style":"share-monocrhome","show_featured":"1","show_post_meta":"1","show_post_author":"1","show_post_author_image":"1","show_post_date":"1","post_date_format":"default","post_date_format_custom":"Y\/m\/d","show_post_category":"1","show_post_reading_time":"1","post_reading_time_wpm":"300","post_calculate_word_method":"str_word_count","show_zoom_button":"1","zoom_button_out_step":"2","zoom_button_in_step":"3","show_post_tag":"1","show_prev_next_post":"1","show_popup_post":"1","show_comment_section":"1","number_popup_post":"1","show_author_box":"1","show_post_related":"1","show_inline_post_related":"0"}],"image_override":[{"single_post_thumbnail_size":"no-crop","single_post_gallery_size":"crop-715"}],"trending_post_position":"meta","trending_post_label":"Trending","sponsored_post_label":"Sponsored by","disable_ad":"0"},"jnews_primary_category":[],"jnews_social_meta":[],"jnews_override_counter":{"view_counter_number":"0","share_counter_number":"0","like_counter_number":"0","dislike_counter_number":"0"},"footnotes":""},"categories":[2883],"tags":[],"class_list":["post-97328","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-verslagen-muziek"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97328","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/67"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=97328"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97328\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":97403,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97328\/revisions\/97403"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/97350"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=97328"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=97328"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=97328"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}](\"https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/The-Lets-Gos-2025-Birmingham-wonderlens04.jpg\"){kind=link}
![\n <\/a>\n <\/div>\n<\/div>\n \n \n <\/a>\n \n <\/a>\n \n <\/a>\n \n <\/a>\n \n <\/a>\n \n <\/a>\n <\/div>\n<\/div>\nTHE LET\u2019S GO\u2019s in The Night Owl, Birmingham op 26.09.2025 | Fotografie door JJ Grant (wonderlens)<\/h6>\n\nHun recente studio-release, de uitsluitend digitaal verkrijgbare cover-EP Tracks For Lucks!-SWAMP BAG SESSIONS-<\/em>, geeft een goed beeld van de Europese invloeden van de band: The Who, The Clash en The Beatles. Voeg daar nog enkele Amerikaanse bands aan toe, zoals The Ramones, en als je dat allemaal bij elkaar gooit, krijg je een zeer ontvlambare mix die de live-ervaring van THE LET\u2019S GO vormt. Zodra de eerste noot wordt gespeeld (en dan bedoel ik echt de allereerste noot), verandert het publiek in een kolkende massa, alsof er een lucifer is aangestoken. Net als bij hun Japanse tegenhangers (Shonen Knife, 5.6.7.8.\u2019s) heeft de live-ervaring van THE LET\u2019S GO iets levensbevestigends. Het maakt niet uit welke kwalen of ellende je in de buitenwereld ook mogen kwellen, ze zijn allemaal vergeten zodra de band de stekker erin steekt en begint te spelen. Ze stralen van oor tot oor terwijl ze ons meenemen op een tour door hun discografie, waarbij ze diep graven om obscure fanfavorieten op te graven, maar ook toekomstige klassiekers inlassen, zoals hun nieuwste single, het door anime ge\u00efnspireerde Refrain<\/em> en de b-kant Timemachine<\/em> (ja, in ware punkstijl is deze uitgebracht op prachtig 7\u201d vinyl).<\/p>\nBritse fans hebben lang moeten wachten om THE LET\u2019S GO\u2019s in levenden lijve te zien, en vanavond is hun geduld ruimschoots beloond.<\/p>\n\nFotografie: JJ Grant (wonderlens<\/a>)\nVeel dank aan Rockin’ Dogs<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Birmingham stond ooit bekend als de “werkplaats van de wereld”; dankzij de technische expertise speelde de stad een voortrekkersrol in de Industri\u00eble Revolutie. Die tijd is allang voorbij, maar in een wijk van de stad die bekendstaat als Digbeth staan nog steeds de oude fabrieken: enorme, logge monsters van rode baksteen die getuigen van het […]<\/p>\n","protected":false},"author":67,"featured_media":97350,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jnews-multi-image_gallery":[],"jnews_single_post":{"subtitle":"","format":"standard","override":[{"template":"2","parallax":"1","fullscreen":"1","layout":"right-sidebar","sidebar":"default-sidebar","second_sidebar":"default-sidebar","sticky_sidebar":"1","share_position":"floatbottom","share_float_style":"share-monocrhome","show_featured":"1","show_post_meta":"1","show_post_author":"1","show_post_author_image":"1","show_post_date":"1","post_date_format":"default","post_date_format_custom":"Y\/m\/d","show_post_category":"1","show_post_reading_time":"1","post_reading_time_wpm":"300","post_calculate_word_method":"str_word_count","show_zoom_button":"1","zoom_button_out_step":"2","zoom_button_in_step":"3","show_post_tag":"1","show_prev_next_post":"1","show_popup_post":"1","show_comment_section":"1","number_popup_post":"1","show_author_box":"1","show_post_related":"1","show_inline_post_related":"0"}],"image_override":[{"single_post_thumbnail_size":"no-crop","single_post_gallery_size":"crop-715"}],"trending_post_position":"meta","trending_post_label":"Trending","sponsored_post_label":"Sponsored by","disable_ad":"0"},"jnews_primary_category":[],"jnews_social_meta":[],"jnews_override_counter":{"view_counter_number":"0","share_counter_number":"0","like_counter_number":"0","dislike_counter_number":"0"},"footnotes":""},"categories":[2883],"tags":[],"class_list":["post-97328","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-verslagen-muziek"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97328","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/67"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=97328"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97328\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":97403,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97328\/revisions\/97403"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/97350"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=97328"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=97328"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=97328"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}](\"https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/The-Lets-Gos-2025-Birmingham-wonderlens06.jpg\"){kind=link}
![\n <\/a>\n](\"https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/The-Lets-Gos-2025-Birmingham-wonderlens13.jpg\"){kind=link}
![\n <\/a>\n](\"https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/The-Lets-Gos-2025-Birmingham-wonderlens09.jpg\"){kind=link}
![\n <\/a>\n](\"https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/The-Lets-Gos-2025-Birmingham-wonderlens10.jpg\"){kind=link}
![\n <\/a>\n](\"https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/The-Lets-Gos-2025-Birmingham-wonderlens08.jpg\"){kind=link}
![\n <\/a>\n](\"https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/The-Lets-Gos-2025-Birmingham-wonderlens05.jpg\"){kind=link}
![\n <\/a>\n <\/div>\n<\/div>\nTHE LET\u2019S GO\u2019s in The Night Owl, Birmingham op 26.09.2025 | Fotografie door JJ Grant (wonderlens)<\/h6>\n\nHun recente studio-release, de uitsluitend digitaal verkrijgbare cover-EP Tracks For Lucks!-SWAMP BAG SESSIONS-<\/em>, geeft een goed beeld van de Europese invloeden van de band: The Who, The Clash en The Beatles. Voeg daar nog enkele Amerikaanse bands aan toe, zoals The Ramones, en als je dat allemaal bij elkaar gooit, krijg je een zeer ontvlambare mix die de live-ervaring van THE LET\u2019S GO vormt. Zodra de eerste noot wordt gespeeld (en dan bedoel ik echt de allereerste noot), verandert het publiek in een kolkende massa, alsof er een lucifer is aangestoken. Net als bij hun Japanse tegenhangers (Shonen Knife, 5.6.7.8.\u2019s) heeft de live-ervaring van THE LET\u2019S GO iets levensbevestigends. Het maakt niet uit welke kwalen of ellende je in de buitenwereld ook mogen kwellen, ze zijn allemaal vergeten zodra de band de stekker erin steekt en begint te spelen. Ze stralen van oor tot oor terwijl ze ons meenemen op een tour door hun discografie, waarbij ze diep graven om obscure fanfavorieten op te graven, maar ook toekomstige klassiekers inlassen, zoals hun nieuwste single, het door anime ge\u00efnspireerde Refrain<\/em> en de b-kant Timemachine<\/em> (ja, in ware punkstijl is deze uitgebracht op prachtig 7\u201d vinyl).<\/p>\nBritse fans hebben lang moeten wachten om THE LET\u2019S GO\u2019s in levenden lijve te zien, en vanavond is hun geduld ruimschoots beloond.<\/p>\n\nFotografie: JJ Grant (wonderlens<\/a>)\nVeel dank aan Rockin’ Dogs<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Birmingham stond ooit bekend als de “werkplaats van de wereld”; dankzij de technische expertise speelde de stad een voortrekkersrol in de Industri\u00eble Revolutie. Die tijd is allang voorbij, maar in een wijk van de stad die bekendstaat als Digbeth staan nog steeds de oude fabrieken: enorme, logge monsters van rode baksteen die getuigen van het […]<\/p>\n","protected":false},"author":67,"featured_media":97350,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jnews-multi-image_gallery":[],"jnews_single_post":{"subtitle":"","format":"standard","override":[{"template":"2","parallax":"1","fullscreen":"1","layout":"right-sidebar","sidebar":"default-sidebar","second_sidebar":"default-sidebar","sticky_sidebar":"1","share_position":"floatbottom","share_float_style":"share-monocrhome","show_featured":"1","show_post_meta":"1","show_post_author":"1","show_post_author_image":"1","show_post_date":"1","post_date_format":"default","post_date_format_custom":"Y\/m\/d","show_post_category":"1","show_post_reading_time":"1","post_reading_time_wpm":"300","post_calculate_word_method":"str_word_count","show_zoom_button":"1","zoom_button_out_step":"2","zoom_button_in_step":"3","show_post_tag":"1","show_prev_next_post":"1","show_popup_post":"1","show_comment_section":"1","number_popup_post":"1","show_author_box":"1","show_post_related":"1","show_inline_post_related":"0"}],"image_override":[{"single_post_thumbnail_size":"no-crop","single_post_gallery_size":"crop-715"}],"trending_post_position":"meta","trending_post_label":"Trending","sponsored_post_label":"Sponsored by","disable_ad":"0"},"jnews_primary_category":[],"jnews_social_meta":[],"jnews_override_counter":{"view_counter_number":"0","share_counter_number":"0","like_counter_number":"0","dislike_counter_number":"0"},"footnotes":""},"categories":[2883],"tags":[],"class_list":["post-97328","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-verslagen-muziek"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97328","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/67"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=97328"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97328\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":97403,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/97328\/revisions\/97403"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/97350"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=97328"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=97328"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=97328"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}](\"https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/The-Lets-Gos-2025-Birmingham-wonderlens12.jpg\"){kind=link}