DEVILOOF werd op 31 augustus 2015 gevormd in de Kansai regio van Japan, wat dus betekent dat de band dit jaar hun 10e verjaardag viert. En dit valt toevallig samen met de Europese tour die op het moment van schrijven op punt staat om van start te gaan.<\/p>\n
Ondanks dat de groep door de jaren heen een aantal veranderingen heeft gehad in de lineup bestaat deze momenteel uit vocalist \u6842\u4f51 (Keisuke), gitarist Ray, bassist \u592a\u8f1d (Daiki) en drummer \u5e79\u592a (Kanta). Hun meest recente release is de single \u201c\u56e0\u7fd2\u201d (Inshu<\/em>), welke op 29 januari dit jaar uitgebracht werd.<\/p>\n Nu het (tweede deel) van de Europese tour op het punt staat om te beginnen hebben we de groep om een interview gevraagd, met het doel om jullie hun persoonlijkheden en idee\u00ebn te laten zien, in plaats van dat ze alleen maar op het podium staan: \u201cDaiki, Keisuke en Ray zullen samen de vragen van dit interview beantwoorden,\u201d zegt Daiki, waarmee hij het interview officieel van start laat gaan. \u201cDankjewel voor jullie support,\u201d voegt hij er nog snel aan toe.<\/p>\n Zoals net al uitgelegd werd begon DEVILOOF hun carri\u00e8re in augustus 2015, waarin ze visual kei met extreme metal in een band combineerden. \u201cHet begon allemaal omdat alle leden al roots in zowel metal als visual kei hadden. Destijds had de extreme metal scene zich nog niet ontwikkeld in Japan, dus gingen we verder als band met als enige doel om nummer \u00e9\u00e9n te worden in die scene,\u201d legt Daiki uit. \u201cDe naam DEVILOOF is een zelfbedachte samenvoeging van \u2018Devil\u2019s Proof\u2019. Het brengt het idee over dat onze muziek alleen overgebracht moet worden aan diegenen die het begrijpen.\u201d Een zeer interessante statement, aangezien ik recentelijk een deep dive<\/a> in het eerste album van de band, Devil\u2019s Proof<\/em> heb genomen. Dit album werd in november 2017 uitgebracht en heeft dat concept er duidelijk in verweven. Het voegt beide genres samen, maar is tegelijkertijd ook een beetje verwarrend aan beide kanten als je ernaar kijkt met de intentie om het volledige te begrijpen.<\/p>\n Twee genres samenvoegen tot een uniek concept voor een band is zeker niet niks, maar desondanks heeft DEVILOOF toch meerdere genres in hun discografie zitten. Natuurlijk spreken niet alle genres alle luisteraars aan, maar wat is het startpunt voor hun muziek eigenlijk? \u201cIk ben blootgesteld aan een behoorlijke variatie van muziek en video werken, dus wat ik wil uitdrukken verschilt van dag tot dag. Ik heb altijd gedaan wat ik wilde, maar nu we bijna 10 jaar samen zijn is mijn gedachtenproces wel veranderd. Ik ben me meer bewust van consistentie en het presenteren van de DEVILOOF die iedereen wil,\u201d vertelt Keisuke voordat hij in de lach schiet. \u201cDat zeg ik nu wel, maar wie weet, morgen wil ik wellicht partycore doen!\u201d Hij lacht nog steeds. \u201cMijn gebruikelijke compositieproces is om deathcore te gebruiken en daar wat death metal tegenaan te gooien als basis, en er dan andere elementen in te verwerken. Ik probeer mijn eigen individualiteit uit te drukken met deze extra elementen,\u201d concludeert hij. En als je naar de nummers kijkt die hij gecomponeerd heeft zie je wellicht ook dat deze precies zo in elkaar zitten. Zijn stijl is geen consistent geluid, maar zijn nummers zijn wel duidelijk herkenbaar als iets wat hij gecomponeerd heeft.<\/p>\n Zoals eerder vermeld is de meest recente release van DEVILOOF hun single Inshu<\/em>, uitgebracht aan het einde van januari dit jaar. Voor degenen die bekend zijn met de eerste werken van de band is dit een terugblik naar de band van een aantal jaren geleden, aangezien er gebruik gemaakt wordt van een andere stijl en een horror-element als basis voor de muziekvideo. Maar wat is Inshu<\/em> precies?<\/p>\n \u201cDoor de jaren heen ben ik door vele werken ge\u00efnspireerd, maar deze in het bijzonder werd ge\u00efnspireerd door \u2018village horror\u2019 zoals Hannibal<\/em> en Midsommar<\/em>. Het thema is de gebruiken die uniek zijn voor die dorpen die afgesloten zijn van de buitenwereld. Toen ik dit nummer componeerde wilde ik een stuk dat klonk zoals jiuta, dus heb ik Sennzai gevraagd om dat stuk te zingen. De kwaliteit van haar falsetto matchte met het beeld dat ik voor ogen had\u201d, legt Keisuke uit. Jiuta, of \u2018\u5730\u5504\u2019 in het Japans, is een stijl van Japanse muziek. Het betekent letterlijk \u2018lied van lokale\u2019 en wordt vooral genoemd in de Edo periode van Japan, waar het werd opgevoerd, gecomponeerd en ge\u00efnstrueerd door \u5f53\u9053\u5ea7 (T\u014dd\u014dza), een gilde voor blinde mannen. Dit is waarom jiuta ook wel \u2018\u6cd5\u5e2b\u5504\u2019 (Houshiuta), of \u2018lied van monnikken\u2019 in het Nederlands, genoemd wordt.<\/p>\n\u201cWe gingen verder als band met als enige doel om nummer \u00e9\u00e9n te worden in die scene.\u201d<\/h3>\n
Een schaduw kruipt uit de diepte van chaos<\/h3>\n