{"id":78064,"date":"2022-10-11T14:47:00","date_gmt":"2022-10-11T12:47:00","guid":{"rendered":"https:\/\/avo-magazine.com\/?p=78064"},"modified":"2022-12-21T20:53:51","modified_gmt":"2022-12-21T19:53:51","slug":"cd-review-broken-by-the-scream-rise-into-chaos","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/2022\/10\/cd-review-broken-by-the-scream-rise-into-chaos\/","title":{"rendered":"CD Review: Broken By The Scream – RISE into CHAOS"},"content":{"rendered":"

Broken By The Scream (ook bekend als BBTS) is een alternatieve idolgroep gevormd in 2016, de huidige line-up bestaat uit \u200b\u200bIo Nodukidaira (\u91ce\u6708\u5e73\u30a4\u30aa), Tsubaki Nanaougi (\u4e03\u3005\u6247\u30c4\u30d0\u30ad), Ayame Yabusame (\u6d41\u93d1\u99ac\u30a2\u30e4\u30e1) en Kagura Uriin (\u96f2\u6797\u9662\u30ab\u30b0\u30e9) Het concept van de groep is om schreeuwende zang te mengen met J-Pop zang, met een verdere clash in het instrumentale gedeelte dat werkt om beide stijlen van zang te matchen. Ze hebben niet alleen naam gemaakt in Japan, maar ook internationaal door hun optredens op evenementen, waaronder in de Verenigde Staten en Zuid Korea. Dit jaar verscheen hun derde album, hun eerste release op een groot label bij Tokuma Japan Communications, RISE into CHAOS<\/em>.
\n<\/p>\n

\n \n <\/a>\n <\/div>\n<\/div>\n
\u00a0Van links naar rechts: IO, AYAME, KAGURA, en TSUBAKI<\/em><\/h6>\n

Zoals je je kunt voorstellen uit de beschrijving van schreeuwen met popzang, de nummers zijn chaotisch, op een goede manier. BABYMETAL neemt een stap naar de zwaardere kant van metal, waardoor het meer in lijn komt met andere alternatieve idols zoals GARUDA en NECRONOMIDOL, hoewel een meer ware vergelijking zou zijn met Hysteric Panic en Backdrop Cinderella omdat het genre-hoppen in de nummers meer in lijn is met hun muziek (ondanks het gebrek aan idool). Er is een beetje een onderschatting, want het is meer dan alleen deathmetal en J-Pop die worden samengevoegd, er zijn elementen van nu-metal, pop-rock, disco, en zelfs jazz om wat variatie toe te voegen. Niettemin is de productie solide om alle verschillende geluiden maximaal tot hun recht te laten komen en sonisch een samenhangend pakket te cre\u00ebren dat aanvult wanneer het wil en botst wanneer het wil.<\/p>\n

De vocalen zelf zijn gevarieerd, omdat de ene zangeres een hogere toon heeft en de andere een diepere, terwijl de meer popachtige zang vergelijkbaar is, maar het werkt om een kracht te cre\u00ebren die de schreeuwende zang balanceert. Gedurende het hele album is er een solide prestatie van de vocalisten, vooral bij de eerste paar nummers hebben de popzangers het gevoel dat ze geen kans krijgen om te schitteren, bij de meer popgedreven nummers zoals Ano Natsu no Shinkirou<\/em> waar ze meer op de voorgrond treden. Er zijn genoeg verschillende stijlen tracks om al hun vocale talenten te laten horen en ze samen te brengen in zowel ondersteunende als contrasterende optredens.<\/p>\n

Toegegeven, er is soms een beetje te veel variatie, sommige nummers slepen een beetje omdat elk couplet een compleet andere stijl kan hebben en het aanvoelt als een compleet ander nummer. Waar ik genoot van het rondstuiteren, was het soms niet verfijnd genoeg en het voelde alsof een paar nummers 3 verschillende brugsecties hadden. Dit wordt verder niet geholpen doordat de meeste nummers een vrij zwak einde hebben, niet echt ingebouwd maar gewoon lijken weg te vallen. Dat gezegd zijnde, het laatste nummer, Bokura no Mirai<\/em> is een echt krachtig einde als een overwegend gospelnummer, iets wat ik niet had verwacht.<\/p>\n

Aan de andere kant betekent het wel dat elk nummer behoorlijk onderscheidend is en dat Broken By The Scream niet in een voorspelbare formule valt, in het begin kan het voelen alsof het een patroon wordt van metal coupletten en pop refreinen, maar dan draaien nummers als Gyakuten no Kanewa Naru<\/em> die stijlfiguur om. Het experimenteren is een waar geschenk, het moet alleen wat meer worden aangescherpt om de nummers consistent te houden.<\/p>\n