{"id":52061,"date":"2021-02-27T16:00:53","date_gmt":"2021-02-27T15:00:53","guid":{"rendered":"https:\/\/avo-magazine.nl\/?p=52061"},"modified":"2021-02-27T16:50:58","modified_gmt":"2021-02-27T15:50:58","slug":"cd-review-necronomidol-vamjelseriter","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/2021\/02\/cd-review-necronomidol-vamjelseriter\/","title":{"rendered":"CD Review: NECRONOMIDOL \u2013 v\u00e4mjelseriter"},"content":{"rendered":"

Na enkele grote wijzigingen in de bezetting in 2020 keert ultra-donkere idolgroep NECRONOMIDOL terug met hun vierde album v\u00e4mjelseriter<\/em>. Op dit album doen de prinsessen van de duisternis corpse paint op en duwen ze hun geluid tot het uiterste om een post-black metal feest van de hoogste orde af te leveren.<\/p>\n

Met zijn spookachtige opening zou TUPILAQ<\/em> zo uit de soundtrack van een horrorfilm kunnen komen. Een nachtmerrie in de diepe ruimte, het zet een nogal donkere, onheilspellende toon, een betovering die wordt geworpen en dan plotseling verbroken als het nummer abrupt in leven uitbarst. Als er al twijfels bestonden over de veranderingen in de bezetting, dan worden die weggenomen door de sublieme harmonie\u00ebn die TUPILAQ<\/em> doordringen. Oudgediende Himari Tsukishiro (voorheen van Bakuon Dolls Syndrome) heeft een meer centrale rol in de groep gekregen en haar stem is de totem geworden waar de anderen omheen wervelen. Muzikaal gezien is het alles wat fans zich kunnen wensen, want het swingt met een inherente groove en wordt verankerd door een beat die stijgt en daalt met de kracht van oceaangolven.<\/p>\n

\n \n <\/a>\n <\/div>\n<\/div>\n

Er is een duidelijke Scandinavische invloed op het album, van de hoes en de titel (het is Zweeds voor ‘riten van verafschuwing’) tot het geluid dat het bevat. Zoals de beste black metal is dit een plaat die zwaar leunt op atmosfeer; het is ijskoud, broos en bevroren. Steile, chirurgische synths zeisen de lucht die de organische instrumentatie in evenwicht brengt en dat is slechts een van de vele spanningen van tegenstellingen die door v\u00e4mjelseriter<\/em> weerklinken. Neem bijvoorbeeld LAMENT CONFIGURATION<\/em>, een heldere, springerige beat stuwt het nummer voort, maar de tekst bestaat in een donker moeras: “Your soul is mine\/Eternal agony await\/Taste with me\/A bloodstained future”. Alsof je op een middeleeuws rek wordt gespannen, trekt het de luisteraar in twee richtingen (op de best mogelijke manier, natuurlijk).<\/p>\n

NECRONOMIDOL was eerder een kwintet, maar deze nieuwe viermansformatie klinkt veel strakker, minder rommelig en meer gestroomlijnd. Het is alsof alles is gefocust in een laserstraal en het resulterende geluid is veel directer en punchy. Ook vocaal is alles helderder en de harmonie\u00ebn bereiken een glasheldere hoogte op cassilda<\/em> en, zoals de heksen uit Macbeth, weven ze een duivelse betovering op R’LYEH<\/em>. Wat ik echter zo goed vind aan v\u00e4mjelseriter<\/em> is het veelzijdige karakter ervan. Geen twee nummers bewonen dezelfde sonische ruimte en het is een album dat constant schakelt van de treurige treurzang van celephais<\/em> tot de winderige thrash van ABHOTH<\/em>, het is een constant gedaanteverwisselende aangelegenheid die je zeker alert houdt.<\/p>\n

Ik heb altijd het gevoel gehad dat de live-omgeving NECRONOMIDOL’s natuurlijke habitat was en deze nummers zijn zeker goed over te brengen, vooral SALEM<\/em>. Met zijn pure black metal blast beats, ambient middendeel en spookachtige zang is het een echt schrijnend nummer…dus zorg ervoor dat je de lichten aan laat! Als Japanse bands in aanmerking zouden komen voor het Eurovisie Songfestival, dan ben ik er zeker van dat santa sangre<\/em> zou winnen, handen naar beneden met zijn upbeat, bruisende vibe. V\u00e4mjelseriter is een album dat zich opbouwt naar een episch slot en epischer dan RITUAL<\/em> zijn ze niet. Het trekt alle verschillende lijnen samen tot een samenhangend geheel en cre\u00ebert een gevoel van afsluiting en zorgt ervoor dat de dingen eindigen op een atmosferische, onheilspellende toon.<\/p>\n

Met praktisch een volledig nieuwe eenheid (Himari niet meegerekend) is v\u00e4mjelseriter<\/em> een soort van ‘maak of breek’ album voor NECRONOMIDOL en het is een test die ze met glans doorstaan hebben. De meeste nummers (tekstueel of muzikaal) zullen al bekend zijn bij fans in een of andere gedaante, dus het behouden van hetzelfde songwriting team terwijl ze in een donkerdere richting gaan was een slimme zet en zou, terecht, een groter publiek moeten opleveren.<\/p>\n