{"id":28310,"date":"2018-02-19T07:00:10","date_gmt":"2018-02-19T06:00:10","guid":{"rendered":"http:\/\/avo-magazine.nl\/?p=28310"},"modified":"2020-04-16T11:20:35","modified_gmt":"2020-04-16T09:20:35","slug":"cd-review-i-promised-once-salvation","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/2018\/02\/cd-review-i-promised-once-salvation\/","title":{"rendered":"CD Review: I Promised Once \u2013 Salvation"},"content":{"rendered":"<p>Na de release van \u201c<a href=\"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/2017\/03\/cd-review-i-promised-once-the-awakening\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\">The Awakening<\/a>\u201d heeft I Promised Once niet besloten om het daarbij te laten. De nieuwste release is een volledig album getiteld \u201cSalvation\u201d en bevat 11 tracks waarbij ze laten zien wat ze het beste kunnen: metalcore.<\/p>\n<p><img decoding=\"async\" class=\"alignright wp-image-28313\" src=\"http:\/\/avo-magazine.nl\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/IPO_Salvation_cover-800x800.png\" alt=\"\" width=\"350\" height=\"350\" srcset=\"https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/IPO_Salvation_cover-800x800.png 800w, https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/IPO_Salvation_cover-75x75.png 75w, https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/IPO_Salvation_cover-750x750.png 750w, https:\/\/avo-magazine.com\/wp-content\/uploads\/2018\/02\/IPO_Salvation_cover.png 1000w\" sizes=\"(max-width: 350px) 100vw, 350px\" \/><\/p>\n<blockquote><p><strong>Tracklist:<\/strong><br \/>\n01. Succubus (feat. SHREZZERS)<br \/>\n02. Picture Perfect<br \/>\n03. Forever Lost<br \/>\n04. Homecoming<br \/>\n05. Departed<br \/>\n06. The Invasion<br \/>\n07. Fall of Adam 1863<br \/>\n08. Chaos is a Ladder<br \/>\n09. Break (feat. Blumio)<br \/>\n10. Lucifer<br \/>\n11. Salvation<\/p><\/blockquote>\n<p>Muziek wordt in vele talen naar het publiek gebracht. Je hebt het vast wel eens gehoord als fan van Japanse muziek: \u201cMaar begrijp je eigenlijk wel waar hij\/zij over zingt?\u201d. Voor velen van ons is dit niet zo, maar alsnog noemen we onszelf fan. Zo spreken ook vele fans van Engelstalige muziek geen of gebrekkig Engels, maar dit wordt veel beter geaccepteerd door de mensen om hen\/ons heen. Engels is namelijk een wereldtaal.<\/p>\n<p>Hier brengt I Promised Once verandering in. Met 3 Japanse en 2 Duitse leden (en een support drummer uit Japan) is er sowieso al een mix van talen aanwezig, waardoor er uitgeweken wordt naar een derde taal: Engels. Af en toe is er wat Japans of Duits te horen, maar de lyrics zijn overwegend in het Engels. Dus de volgende keer als iemand negatief doet over jouw voorkeur voor Japanse muziek schuif je dit lekker naar voren. Het komt uit Japan, dus het is Japanse muziek, maar (overwegend) in het Engels!<\/p>\n<p>Met \u201cSalvation\u201d laat I Promised Once duidelijk zien waar ze goed in zijn: metalcore. Ze voelen zich duidelijk thuis in het genre en beginnen het album daarom ook met \u201cSuccubus (feat. SHREZZERS)\u201d. Een metal-achtige intro van melodieuze vrouwenzang, een gitaar solo die zeer vertrouwd aanvoelt in het metal genre, en vervolgens hardrock vocals en een grunt hier en daar.<\/p>\n<p>\u201cPicture Perfect\u201d borduurt vrolijk door op dit thema met een duidelijk metal-thema wat vooral duidelijk vertolkt wordt door het gitaarspel. \u201cForever Lost\u201d zwakt het een beetje af naar het hardrock-genre met hier en daar een kleine drop naar het iets zwaardere geluid, waar het hele album op gebasseerd is, om vervolgens alles een beetje rustiger te laten verlopen met \u201cHomecoming\u201d. Deze track is een duidelijk voorbeeld van een rock-ballad, wat ik persoonlijk een beetje jammer vind omdat je net lekker in de flow zat van de voorgaande nummers en je dan ineens afgeremd wordt. Het daaropvolgende nummer \u201cDeparted\u201d trekt je echter meteen uit de opgebouwde rust met een snelle basis van de gitaar en je bent weer helemaal terug. Een snel nummer met grunts en zang, en je waant je meteen weer terug in de concertzaal.<\/p>\n<p>\u201cThe Invasion\u201d opent een stuk rustiger met een piano intro voordat de grunts en gitaar het overnemen. Het is een aggressiever nummer met een wat lager tempo, gedomineerd door grunt-stijl vocals, maar hier en daar komt de gewone zang ook terug om het nummer net iets meer kracht bij te zetten. \u201cFall of Adam 1863\u201d opent best vrolijk en gaat al snel terug naar de eerder genoemde hardrock, maar is duidelijk een liefdesliedje. Het tempo wordt aardig omhoog gehouden, maar de lyrics vertellen een verhaal van gemis en afwijzing, zonder gelijk triest over te komen.<\/p>\n<p>\u201cChaos is a Ladder\u201d doet je bijna denken dat je een ander album in je CD speler hebt. Je wordt meteen begroet met overduidelijke metal en grunts en wisselt tussen een sneller en langzamer tempo. Compleet met een gitaar solo en grunts gemixt met normale vocals is er geen duidelijker voorbeeld van heavy metal te vinden op dit album.<\/p>\n<p>Intussen zijn we toegekomen aan \u201cBreak (feat. Blumio)\u201d. Een nummer dat direct de andere kant op gaat. Zoals de introductie zelf al aangeeft is het \u201cmetalcore meets hiphop\u201d en wordt de diversiteit van de band nogmaals uitgelicht door gebruik te maken van Japans, Duits en Engels. Het resultaat is een club-achtig gevoel wat zich snel weer terug trekt in het signatuur metalcore van I Promised Once. Degenen die geen fan zijn van hiphop hoeven niet meteen te vluchten. De hiphop elementen komen hier en daar terug in het nummer en vertellen een duidelijk verhaal over de moderne media (in het Duits), waarvoor het kort een vrij podium krijgt maar het overheerst het nummer niet.<\/p>\n<p>\u201cLucifer\u201d begint met een langzaam gitaarspel zoals vaak wordt gebruikt door metal bands, maar wordt al snel bijgestaan door de andere instrumenten om het wat meer snelheid te geven. Een korte solo later voegen de grunts zich bij het geheel en vervolgens de normale zang. Een zware bass en drums komen duidelijk naar voren en maken soms plaats voor de gitaren om hun kunsten te vertonen. Nog een keertje wat extra energie erin!\u00a0\u201cSalvation\u201d is een instrumentale outro, welke toch op een krachtige manier het album afsluit met een piano, synthesizer en drums op de achtergrond. Een duidelijke afsluiter van het album!<\/p>\n<p>\u201c<a href=\"http:\/\/www.merchbucket.com\/category\/IPO.html\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\">Salvation<\/a>\u201d een album welke verschillende sub-genres in de heavy metal mixt met hun core sound metalcore en zelfs hiphop. Het album voelt zeer \u201cWesters\u201d aan tegenover verschillende andere artiesten en hun albums uit metal en vergelijkbare genres die de laatste tijd zijn uitgekomen. De internationale invloed van de verschillende leden van de band is dus duidelijk verwerkt in dit album en geeft een frisse kijk op het genre. Het is zeker een aanrader voor de verlanglijst van de late winter of vroege lente! Ook als je geen fan van metal bent. Door de mix van diverse genres en sub-genres zit er voor iedereen wel iets bij!<\/p>\n<p><strong>Score:<\/strong> 85\/100<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Na de release van \u201cThe Awakening\u201d heeft I Promised Once niet besloten om het daarbij te laten. De nieuwste release is een volledig album getiteld \u201cSalvation\u201d en bevat 11 tracks waarbij ze laten zien wat ze het beste kunnen: metalcore. Tracklist: 01. Succubus (feat. SHREZZERS) 02. Picture Perfect 03. Forever Lost 04. Homecoming 05. Departed [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":49,"featured_media":28313,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jnews-multi-image_gallery":[],"jnews_single_post":{"override_template":"0","override":[{"template":"1","parallax":"1","fullscreen":"0","layout":"right-sidebar","sidebar":"default-sidebar","sticky_sidebar":"1","share_position":"top","share_float_style":"share-monocrhome","show_share_counter":"1","show_view_counter":"1","show_featured":"1","show_post_meta":"1","show_post_author":"1","show_post_author_image":"1","show_post_date":"1","show_post_category":"1","show_post_tag":"1","show_prev_next_post":"1","show_popup_post":"1","number_popup_post":"1","show_author_box":"0","show_post_related":"1"}],"override_image_size":"0","image_override":[{"single_post_thumbnail_size":"crop-500","single_post_gallery_size":"crop-500"}]},"jnews_primary_category":{"id":"2116"},"jnews_social_meta":{"fb_title":"","fb_description":"","fb_image":"","twitter_title":"","twitter_description":"","twitter_image":""},"jnews_override_counter":[],"footnotes":""},"categories":[2116,13],"tags":[3626,366],"class_list":["post-28310","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-muziekrecensies","category-recensies","tag-3626","tag-album"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28310","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/49"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28310"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28310\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":43297,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28310\/revisions\/43297"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/28313"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28310"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28310"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/avo-magazine.com\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28310"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}